• ورود
  • ثبت نام
  • العربية
  • English
  • youtube
  • twitter
  • facebook
  • عليٌّ اَوَّلُ النّاسِ اِيماناً : حضرت علي عليه‌السّلام اوّلين كسي است كه ايمان آورد.
خانه » مطالب » اهل بيت علیهم السلام
تاریخ انتشار: : ۱۳۹۲/۷/۲۹ ۱۷:۰۳ 1168 مرتبه خوانده شده • منتشر شده در شاخه: امام علی نقی علیه السلام
امام هادى علیه السلام پس از شهادت پدر بزرگ وار خود، در محیطى بسیار سخت ‏و در وضع بسیار دشوار مى ‏زیست و معاصر حكومت ‏"متوكل‏" بود كه به دشمنى ‏با امام و تعقیب یاران وى و در هم شكستن پایگاه هاى او زبان زد بود و هر روز در این پلیدی ها پیشتر مى‏ رفت تا آن جا كه وقتی متوكل خطر بحران حكومت ‏خویش را احساس ‏كرد، بر آن شد تا با دو روش توامان، از بحرانى ‏تر شدن وضع‏ جلوگیرى كند:

1.حمله بردن به یاران امام و پایگاه هاى او و آزردن آنان و از میان برداشتن آثار شیعیان: تا بیش از پیش دچار وحشت گردند و آنان را خوار گرداند. او به این اعمال دست زد و به اندازه ‏اى از زشت كارى پیش رفت ‏كه قبر حضرت امام حسین علیه السلام را ویران ساخت و آثار آن را از میان برد.
بدون نظر
تاریخ انتشار: : ۱۳۹۲/۷/۲۹ ۱۶:۴۹ • به روز شده: : ۱۳۹۲/۷/۲۹ ۱۷:۰۴ 1168 مرتبه خوانده شده • منتشر شده در شاخه: امام علی نقی علیه السلام
در سال 232 پس از آن که هارون واثق پسر هشتمین خلیفه آل عباس، یعنی ابراهیم معتصم، در قصر سامرا به درک واصل شد، خلافت به برادرش جعفر متوكل رسید. متوكل از پلیدترین و آلوده‌ ترین و بدنام‌ترین خلفای آل عباس است. او که روز مرگ برادرش بر تخت خلافت نشست، مردی مطرود و مغضوب بود. وی در زمان برادرش كه مریض محتضر بود در زندان به سر می ‌برد و با كوشش‌های محمد بن عبدالملک وزیر وقت بنا بود اعدام شود اما نشد. هارون واثق مُرد و جعفر متوكل به جایش نشست و نخستین فرمانی كه به دست اجرا سپرد اعدام محمد بن عبدالملک بود.
بدون نظر
تاریخ انتشار: : ۱۳۹۲/۷/۲۱ ۲۰:۱۵ 1387 مرتبه خوانده شده • منتشر شده در شاخه: امام محمد باقر علیه السلام
از آن جا که وجود مقدس پیامبر اکرم و خاندان پاک ایشان صلوات الله علیهم طبیب نفوس بوده و از سر رحمت و شفقت و دل سوزی همواره در صدد نجات و شفای انسان های بیمار و مبتلا به امراض روحی و جسمی (که روحی بس مهم تر و خطرناک تر است) می باشند، کلمات گهربار و مملوّ از علم و حکمت شان هر یک نسخه ای شفابخش و کلید نجاتی برای رفع غصه ها و رنج ها و مشکلات است. نسخه هایی که به طور نقد و تضمینی عمل کننده به آن را شفا بخشیده و از هلاکت نجات می دهد.
بدون نظر
تاریخ انتشار: : ۱۳۹۲/۷/۲۱ ۳:۰۱ 1156 مرتبه خوانده شده • منتشر شده در شاخه: امام محمد باقر علیه السلام
امام پنجم شیعه، حضرت محمد بن علی علیه السلام را ((باقر)) مى‏ خواندند زیرا علوم را مى ‏شكافت و باز مى‏ كرد. در لسان العرب نیز ذكر شده است: آن حضرت را باقر مى‏ خواندند چرا كه علم را مى ‏شكافت و به اصل آن پى مى ‏برد و فروع علم را از آن استنباط مى کرد و دامنه علوم را مى‏ شكافت و وسعت مى ‏داد. ابن حجر نیز در صواعق مى‏ نویسد: او را باقر مى ‏خواندند و این كلمه از ((بقر الارض)) اخذ شده است، یعنى آن كه زمین را مى ‏شكافد و مكنونات آن را آشكار مى ‏كند، زیرا او نیز گنجینه ‏هاى نهانى معارف و حقایق احكام و حكمت ها و لطایف را كه جز از دید كوته نظران و ناپاكان پنهان نبود، آشكار مى‏ كرد. از این رو درباره وى گفته مى ‏شد كه آن حضرت شكافنده علم و جامع آن و نیز آشكار كننده و بالا برنده علم و دانش است.
بدون نظر
تاریخ انتشار: : ۱۳۹۲/۷/۲۱ ۲:۴۷ 1085 مرتبه خوانده شده • منتشر شده در شاخه: امام محمد باقر علیه السلام
قرن دوم هجرت با تحولات عظیمی در وضع حكومت اسلام آغاز شده بود. به همان ترتیب كه رسول اكرم صلی الله علیه و آله خبر داده بود، آل امیه در نتیجه فساد و انحراف هم چون تخته پاره‏ ای بر امواج حوادث به چپ و راست می لغزید و این شجره‏ خبیثه نزدیک بود از ریشه كنده شود. در یک چنین عهد آشفته ای، و در این تاریخ دستگاه خلافت كه بهتر است به نام دستگاه سلطنت نامیده شود، فحشا و فساد و فسق و فجور را به پایه نهایی خود رسانیده بود، حضرت امام محمد بن علی بن الحسین الباقر علیهم ‏السلام در ماه محرم سال نود و پنجم هجرت مقام امامت را ادراک كرد.
بدون نظر
تاریخ انتشار: : ۱۳۹۲/۷/۲۱ ۲:۲۳ 1083 مرتبه خوانده شده • منتشر شده در شاخه: امام محمد باقر علیه السلام
از جمله ارزش مندترین فعالیت های انسانی، مساله تولید علم می باشد اگر امروز در تاریخ نامی از ارسطو و افلاطون می یابیم و از ابن سینا به بزرگی یاد می نماییم و نام خواجه نصیر را مایه افتخار خود می دانیم و خلاصه دانش مندان از هر قوم و ملتی كه باشند در نزد هر قوم و ملتی دارای ارزش و احترامند و با وجود این كه تعصبات قومی و مذهبی و قبیلگی بین افراد بشر موج می زند اما همگی بر احترام به دانش مند متفق اند و دعوا را بر سر این می برند كه فلان دانش مند اهل كدام قوم و ملت یا آیین بود و اصل این كه آن دانش مند مورد احترام می باشد مورد اختلاف نیست.
بدون نظر
تاریخ انتشار: : ۱۳۹۲/۷/۱۳ ۲۲:۵۴ 1015 مرتبه خوانده شده • منتشر شده در شاخه: امام محمد تقی علیه السلام
در روز تولد حضرت ابوجعفر امام محمد تقی علیه السلام، نور الهی در جهان تابیدن گرفت و دیدگان را روشن ساخت. آن امام همام در شب جمعه 19 ماه مبارک رمضان یا 15 این ماه یا روز جمعه 10 رجب در شهر مدینه به دنیا آمد. قولی كه در كتاب مصباح المتهجد آمده، تاریخ اخیر را تایید می‏ كند.
بدون نظر
تاریخ انتشار: : ۱۳۹۲/۷/۱۳ ۲۲:۴۰ 1018 مرتبه خوانده شده • منتشر شده در شاخه: امام محمد تقی علیه السلام
همان طور كه متون تاریخى تصریح كرده اند مامون بزرگ ترین و مهم ترین خلیفه عباسى و داناترین، دور اندیش ترین و مكارترین آنان بوده است .او پس از آن كه به اشتباه گذشتگانش در رفتار با ائمه اهل بیت علیهم السلام پى برد، تلاش نمود كه با آنان به روشى نو، و در نوع خود بى نظیر، كه در پس آن نیرنگى سخت تر و توطئه اى بزرگ تر نهفته بود رفتار كند.

مامون به گردآوردن علما و اهل كلام خصوصا از معتزله، كه اهل محاجه و جدل و موشكافى مسایل بودند، اهتمام مى ورزید تا آنان امام رضا علیه السلام را محاصره كنند و در گفتگوها و مباحثاتشان ، آن حضرت را در خصوص بزرگ ترین مدعاى خود و پدرانش كه داشتن علم خاص به علوم و آثار پیامبر اكرم صلى الله علیه و آله بود، شكست بدهند.
بدون نظر
تاریخ انتشار: : ۱۳۹۲/۷/۱۳ ۲۲:۲۵ • به روز شده: : ۱۳۹۲/۷/۱۳ ۲۲:۴۰ 1130 مرتبه خوانده شده • منتشر شده در شاخه: امام محمد تقی علیه السلام
امام علت ایجاد خلقت، و محور كاینات است. پس خدای سبحان از حكمت ها و شگفتی های آفرینش ایشان را مطلع می ‌فرماید تا به بندگان خبر دهد و در روز حشر بر مردم حجت باشد. در این میان، خداوند سبحانی كه دارای قدرت بی ‌انتهاست، مساله امامت را برای كودک نیز مقدر فرموده است، مانند آن چه در گذشته نسبت به بعضی از پیامبران انجام داده است. از جمله یحیی را در سن كودكی به نبوت برانگیخت و عیسی را در گاهواره، پیامبری عطا فرمود.
بدون نظر
تاریخ انتشار: : ۱۳۹۲/۶/۲۵ ۱۷:۱۱ 1079 مرتبه خوانده شده • منتشر شده در شاخه: امام رضا علیه السلام
دریای رحمت و لطف امامان علیهم السلام را کرانه ای نیست و جلوه های رافت و مهربانی آن خورشیدهای عالم هستی را پایان و انتهایی نمی باشد. آنان « معدن الرحمه » و « مستقرّ قرار الرحمه » می باشند یعنی:

سرچشمه و منشا و قرارگاه رحمت و مهربانی که این صفات و کرامات در آنان دایمی بوده و هرگز از ایشان جدا و زایل نمی گردد.
بدون نظر